چکیده:
این مقاله به دنبال چگونگی تطبیق مدل ها و ابزارهای مدیریتی با مدل EFQM می باشد. در این مقاله مدل های مثلث خدمات BSC، منشور عملکرد، زنجیره مزیت ارزشی یا خدمات، شش سیگما، استانداردهای ISO برای فرآیندها مورد بررسی قرار می گیرند.
مدل EFQM چارچوبی است که سازمان یا بخشی از آن را قادر می سازد تشخیص دهد در کدام قسمت از کار خوب عمل نموده و کجای کار قابل بهبود است. چیزی که مدل EFQM به آن پاسخ نمی دهد «چگونگی انجام این کار است». این مقاله توضیح خواهد داد که چگونه این مدل ها و ابزارهای مدیریتی به صورت کاربردی قابل اجرا می باشند و می توانند در تکمیل مدل EFQM موثر باشند. همچنین کاربرد این مدل ها و ابزارها در مدیریت عملکرد را نیز تشریح خواهد کرد.
به طور خلاصه می توان گفت: مدل مثلث خدمات مکملی است برای مدل EFQM، نه فقط به دلیل تاکید آن بر روی افراد بلکه به دلیل اینکه این مدل رویکردی را ارائه می دهد که متناسب و مکمل مدل EFQM می باشد. مدل BSC نیز به طور گسترده در سازمان های خصوصی و دولتی اروپا استفاده می شود. این مدل بر روی ۴ جنبه عملکرد مدیریتی در سازمان تمرکز دارد: مشتریان، سهامداران یا تامین کنندگان مالی، فرآیندهای داخلی کسب و کار، نوآوری و یادگیری و رشد. مدل منشور عملکرد، توسعه یافته مدل BSC می باشد و چارچوب کلی تری برای اندازه گیری عملکرد فراهم می کند که رضایت و مشارکت کارکنان و همچنین استراتژی ها، فرآیندها و قابلیت های سازمان را تحت پوشش قرار می دهد.
این مقاله نشان خواهد داد که مدل EFQM، عناصر اصلی مدل BSC و عناصر منشور عملکرد را دربر می گیرد و معیارهای حاصله از این مدل (مدل EFQM) خود نوعی کارت امتیازی متوازن می باشد و معیارهای توانمندساز آن نیز اصول کاربرد استراتژیک کارت امتیازی متوازن را شامل می شود. سازمان ها بر حسب بلوغ شان از BSC به عنوان یک رویکرد در اجرای مدل EFQM استفاده می کنند. این کار می تواند کانون قدرتمندی برای مدیریت استراتژیک و توسعه چارچوبی برای مدیریت و اندازه گیری عملکرد فراهم کند. بنابراین می توان ادعا کرد که پتانسیل قابل ملاحظه ای برای استفاده از مدل BSC در اجرای مدل EFQM به عنوان ابزاری برای ارتقاء مدیریت عملکرد وجود دارد.
زنجیره منافع خدمت یا ارزش بر روابط بین خروجی های مالی یک سازمان، وفاداری مشتری و رضایت مشتری، ارزش کالاها و خدماتی که برای مشتریان عرضه می شود و قابلیت ها، رضایت، وفاداری و بهره وری کارکنان تمرکز دارد. این روابط نیز در ساختار مدل EFQM قابل گنجایش هستند. این مدل ها اهمیت پذیرش تفکر فرآیندی در سازمان ها را نیز مورد توجه قرار می دهند. بعلاوه سازمان ها با تمرکز بر بهبود فرآیندهای خاص می توانند یک رویکرد استراتژیک را برای مدیریت کردن فرآیندهای کلیدی اتخاذ کنند. مدل شش سیگما و استانداردهای ISO 9000 ویرایش 2000 نیز رویکردهایی هستند که سازمان ها می توانند برای بهبود مدیریت، اثربخشی و کارایی فرآیندها از آنها استفاده کنند. ایزو، استانداردی مکمل برای مدل EFQM است.
هنوز نظری ثبت نشده است.