این مقاله با رویکردی پژوهشی، به بررسی تاثیر نوع ارزشیابی بر روند پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دوره راهنمایی می پردازد. با تحلیل داده های حاصل از دانش آموزان و معلمان، نقش روش های مختلف ارزشیابی در بهبود یا تضعیف عملکرد تحصیلی مورد ارزیابی قرار گرفته و کاربردی ترین شیوه ها معرفی شده اند.
چکیده
این پژوهش با هدف شناسایی ارتباط میان روش های ارزشیابی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دوره راهنمایی انجام شد. نمونه تحقیق شامل ۶۴ دانش آموز و ۶۴ معلم بود. برای جمع آوری داده ها، دو پرسشنامه اختصاصی طراحی گردید؛ پرسشنامه ای با ۱۰ سوال برای دانش آموزان و دیگری با ۲۰ سوال برای معلمان. تحلیل نتایج نشان داد که بیشتر دانش آموزان و معلمان ترجیح می دهند امتحانات به شکل کتبی برگزار شود چرا که این روش اضطراب را کاهش می دهد و نمره دهی را برای معلم آسان تر می کند.
همچنین اعتقاد دارند ارزشیابی کیفی و توصیفی موثرتر است و برگزاری آزمون های عملی و شفاهی چالش هایی به همراه دارد. اکثر معلمان از روش های فعلی ارزشیابی رضایت دارند که هر کدام دلایل خاص خود را دارد. اما روش های عملی و شفاهی در شناسایی مشکلات یادگیری و رفع ابهامات دانش آموزان کاربرد مهمی دارد.
بیان مسئله
هدف اصلی تعلیم و تربیت ایجاد تغییرات مثبت و موثر در رفتار دانش آموزان است. فرآیند آموزش و پرورش از سه مرحله کلیدی تشکیل شده است:
- تدوین و تعیین اهداف آموزشی
- فرآیند آموزش
- ارزشیابی
یکی از عوامل مهم در موفقیت اصلاح نظام آموزشی، شناخت و همسویی فرآیندهای یادگیری، آموزش و ارزشیابی با اهداف آموزشی است. ارزشیابی پیشرفت تحصیلی در نظام تعلیم و تربیت از جایگاه ویژه ای برخوردار است و پیچیدگی هایی دارد. این نوع ارزشیابی نه تنها به عنوان ابزاری برای سنجش محتوا و تحقق اهداف آموزشی مطرح است، بلکه در ارتقای دانش آموزان به پایه های بالاتر نیز نقش مهمی ایفا می کند. به بیان ساده، ارزشیابی یعنی تعیین ارزش یا قضاوت در مورد یک موضوع خاص.
تعاریف مختلفی برای ارزشیابی آموزشی ارائه شده است؛ برای مثال، کرانباخ (۱۹۶۳) ارزشیابی را «جمع آوری و استفاده از اطلاعات برای تصمیم گیری در مورد یک برنامه آموزشی» می داند. منظور کرانباخ از برنامه آموزشی گستره ای وسیع است که از مجموعه فعالیت ها و مواد آموزشی در سطح کل کشور تا تجربه های فردی یک دانش آموز را شامل می شود. هدف از این تعاریف بهبود کیفیت یادگیری و آموزش موضوعات مختلف درسی است.
کرانباخ تاکید داشت که تنها از طریق جمع آوری اطلاعات گسترده و واقعی در محیط کلاس می توان میزان موفقیت یا ناکامی برنامه ها را تشخیص داد.
ارزشیابی پیشرفت تحصیلی به معنای «فرآیند منظم برای تعیین و سنجش میزان پیشرفت یادگیرندگان در تحقق اهداف آموزشی» است (گران لاندل، ۱۹۷۱). در مدارس راهنمایی، اغلب از روش های سنتی شفاهی و کتبی برای ارزشیابی استفاده می شود.
معمولاً فعالیت های معلمان بیشتر به سنجش موفقیت دانش آموزان در یادگیری مطالب درسی محدود می شود، در حالی که تاکید بر ارزشیابی مستمر و پیوسته در طول سال تحصیلی برای هر فرد لازم است.
برخی صاحب نظران بر این باورند که ارزشیابی تکوینی یا مستمر، ابزاری موثر برای سنجش پیشرفت واقعی دانش آموزان است که با امتحانات کتبی متعدد سالانه قابل جایگزینی نیست. اجرای انواع روش های ارزشیابی مرتبط با هر درس در فرایند آموزش می تواند به نیازهای واقعی پاسخ دهد.
از این رو، این مطالعه تلاش دارد تا نگرش معلمان و دانش آموزان نسبت به شیوه های مختلف ارزشیابی در مدارس راهنمایی را مورد بررسی قرار دهد.
فهرست مطالب
- چکیده ۱
- فصل اول : بیان مسئله
- بیان مسئله ۲
- اهداف تحقیق ۳
- اهمیت و ضرورت ۴
- سوالات پژوهشی ۵
- فصل دوم : پیشینه تحقیق
- پیشینه تحقیق ۶
- فصل سوم : روش تحقیق
- روش تحقیق ۸
- فصل چهارم : یافته های تحقیق
- پاسخ به سوالات پژوهشی ۹
- فصل پنجم : نتیجه گیری و پیشنهادات
- نتیجه گیری و بحث ۱۴
- پیشنهادات ۱۸
- یادداشت ها ۱۹
- منابع مورد استفاده ۲۰
- پیوست ۲۱
هنوز نظری ثبت نشده است.