چکیده:
نقاشی ایرانی که با عنوان نگارگری شناخته شده است، بیشتر دارای مضامینی عاشقانه – عارفانه و مذهبی است این مضامین برگرفته از شعرها و نثرهای ادبی می باشد که با خلاقیت هنرمند ایرانی عناصر اصلی آن به تصویر در آمده است.
نخستین چیزی که در بررسی آثار ادبی و هنری نظر ما را به خود جلب می کند صورت عینی و مادی آن است. شعر و ادبیات از دیر باز متوجه خواست های متعالی بشر در زمان ها و مکان ها بوده که در اشعار شاعرانی چون سعدی جاودانه شده و عنوان شعر جهانی به آن اطلاق گردید.
شعر یوسف و زلیخا از بوستان سعدی که توسط هنرمند نقاش کمال الدین بهزاد ترسیم شده است، نمونه خوبی برای بیان ارتباط بین شعر و نقاشی می باشد. بدین ترتیب که سعدی شاعر بزرگ ایرانی این داستان قرآنی را با تخیّل و ذهنیات خود به صورت عناصر لفظی بیان کرده و بهزاد این شعر را با توجه به اعتقادات و برداشت های ذهنی خود با عناصر بصری به تصویر کشیده است. زبان شعر از معنا مایه می گیرد به همین دلیل اسباب ایجاد شعرْ مبنایی معنایی دارد و نقاش هم در استفاده از شعر علاوه بر جنبه های معنایی به جنبه ی نمادین و استعاری آن نیز توجه می نماید.
فهرست مطالب:
چکیده
مقدّمه
ادبیات و شعر
ساختار و عناصر تشکیل دهنده قصص
هنر نگارگری ایرانی و بهره گیری آن از شعر
ویژگی های نگارگری ایرانی
کمال الدین بهزاد- زندگی و شیوه او
بررسی تطبیقی شعر با نقاشی«یوسف و زلیخا»
مطالعه تطبیقی نشانه ها در شعر و نقاشی (نقد بینامتنی)
نتیجه گیری
پی نوشت ها
منابع و مآخذ
فصلنامه ها و مقالات
چکیده انگلیسی
هنوز نظری ثبت نشده است.