این مقاله به بررسی انواع اختلالات یادگیری در کودکان و راهکارهای درمانی موثر برای بهبود آنها می پردازد. شناخت علل و تشخیص به موقع این اختلالات نقش کلیدی در موفقیت فرایند درمان دارد.
چکیده:
یکی از انواع اختلالات روانی اختلال یادگیری می باشد. اصطلاح کودکان دارای اختلال یادگیری به کودکانی اشاره دارد که در یک یا چند مورد از فرایندهای اساسی رشدی و تکاملی از قبیل درک و فهم، استفاده از زبان گفتاری یا نوشتاری اختلال داشته باشند. اختلالات یادگیری به انواعی چون: اختلال خواندن، اختلال در ریاضیات و اختلال در بیان کتبی قابل تقسیم هستند. اختلال در یادگیری می تواند علت های متعددی مانند: ضعف عوامل آموزشی، عوامل محیطی، عوامل روانی، عوامل ژنتیکی، عوامل بیوشیمیایی، عوامل فیزیولوژیک و عوامل پیش، هنگام و بعد از تولد داشته باشد. درمان و تشخیص به موقع، کودکان با اختلال یادگیری، کمک بسزایی به کودک و خانواده او می نماید و عدم تشخیص و مداخله مناسب، تاثیرات منفی جبران ناپذیری بر زندگی و آینده کودک می گذارد. بنابراین والدین و مربیان لازم است که تدابیر لازم را بیندیشند.
مقدمه
انسان موجودی اجتماعی است که برای تامین نیازهای گوناگون خود، با محیط پیرامون خود ارتباط برقرار می کند. این ارتباط، که حاصل سازگاری اجتماعی و سازگاری درونی شخص است، سازگاری روانی نامیده می شود. گاه، موانع و مشکلاتی در زندگی آدمی پدید می آید که سازگاری و در نتیجه تعادل روانی فرد را بر هم زده و شخص دچار تنش و ناراحتی می شود که ممکن است باعث بروز اختلالات روانی شود.
اختلالات روانی یکی از شایع ترین بیماری های جامعه ی کنونی است که به موجب آن رفتار انسان در برخورد با محیط اطراف و حتی خود دچار مشکل می شود. بسیاری از افراد از بیماری خود آگاهی ندارند و برخی نیز با نداشتن اطلاعات در مورد عواملی که باعث بروز یا تشدید بیماری می شود، خود یا دیگران را در معرض بیماری قرار می دهند. عده ای دیگر که از بیماری خود و یا دیگری مطلع هستند به خاطر نداشتن اطلاعات دقیق و کافی نمی توانند علت بروز بیماری را درک و از پیشرفت آن جلوگیری کنند.
یکی از انواع اختلالات روانی، اختلال در یادگیری است. مدت های طولانی دانش آموزانی را که در یادگیری یک یا چند درس مشکلات جدی داشتند با اصطلاحات معلول ادراکی، آسیب دیده مغزی و آسیب دیده عصبی معرفی می کردند. با توجه به یافته های جدید در مورد یادگیری، در سال 1963 جمعی از متخصصین اصطلاح، ناتوانی های یادگیری را جایگزین اصطلاحات قبل کردند از آنجا که واژه ناتوانی اصطلاحات دیگری مثل ناتوانی جسمی یا ناتوانی ذهنی را تداعی می کند، یعنی ناتوانی های که تبدیل به توانایی کامل نمی شوند، اصطلاحی مایوس کننده می نماید و به نظر می رسد اگر اصطلاح “اختلالات در یادگیری” و یا “مشکلات یادگیری” به کار گرفته شود، مناسب تر باشد (تبریزی،1380).
اصطلاح کودکان دارای اختلال یادگیری به کودکانی اشاره دارد که در یک یا چند مورد از فرایندهای اساسی رشدی و تکاملی از قبیل درک و فهم، استفاده از زبان گفتاری یا نوشتاری اختلال داشته باشند. این اختلال ممکن است خود را به صورت ناتوانی در شنیدن و درک کردن، بیان کلامی، خواندن، نوشتن، هجی کردن یا انجام محاسبات ریاضی نشان دهد. این تعریف کودکانی را که مشکلات یادگیری ناشی از معلولیت های بینایی، شنوایی یا حرکتی، عقب ماندگی ذهنی، نابسامانی های عاطفی یا محرومیت های محیطی، فرهنگی یا اقتصادی دارند، در بر نمی گیرد.
متاسفانه به بسیاری از این گونه دانش آموزان برچسب کودن، کم ذهن، عقب مانده و امثال آن زده می شود که هیچکدام صحیح نیستند و با قاطعیت می توان گفت که اگر این مشکلات به موقع و به جا تشخیص داده شوند قابل درمان است. افرادی چون آلبرت انشتین نابغه ریاضی، توماس ادیسون مخترع و مبتکر و نابغه آمریکایی، اگوست رودین مجسمه ساز بزرگ فرانسه، لئوناردو داوینچی و بتهون همگی دچار اختلالات یادگیری بودند.
بسیارند کودکانی که ظاهری طبیعی دارند، رشد جسمی و قد و وزنشان حاکی از بهنجار بودن آنان است. هوششان کمابیش عادی است، به خوبی صحبت می کنند، مانند سایر کودکان بازی می کنند و مثل همسالان خود با سایرین ارتباط برقرار می کنند، در خانه نیز خود یاری های لازم را دارند و کارهایی را که والدین به آنان واگذار می کنند به خوبی انجام می دهند و از رفتار و اخلاق عادی برخوردارند؛ لیکن وقتی به مدرسه می روند و می خواهند خواندن و نوشتن و حساب یاد بگیرند دچار مشکلات جدی می شوند. بیش از یک قرن است که متخصان علوم تربیتی و روانشناسی و گفتار درمانی در پی تشخیص و درمان مشکلات این قبیل کودکان بوده اند.
اختلال یادگیری زمانی تشخیص داده می شود که پیشرفت فرد برای خواندن، ریاضیات و بیان نوشتاری اساساً پایین تر از سطح سنی، هوشی و تحصیلی مورد انتظار باشد و مشکلات یادگیری در پیشرفت تحصیلی یا فعالیت های روزمره مستلزم مهارت خواندن، ریاضیات و نوشتن به میزان قابل ملاحظه ای اختلال ایجاد کرده باشند. اختلالات یادگیری ممکن است تا بزرگسالی نیز ادامه پیدا کنند. امکان دارد که اختلالات یادگیری با روحیه ی ضعیف، عزت نفس پایین و کمبود مهارت های اجتماعی و افت تحصیلی همراه باشد. بزرگسالان مبتلا به این اختلال، ممکن است در زمینه های استخدامی یا سازگاری اجتماعی با مشکلات جدی مواجه شوند.
اختلال یادگیری در همراهی با سایر اختلالات روان پزشکی کودک و نوجوان دیده می شود. در 1 تا 25% افراد مبتلا به اختلال سلوک، اختلال لجبازی-نافرمانی، اختلال بیش فعالی- نقص توجه واختلال افسردگی، اختلال یادگیری نیز گزارش شده است.
75% دانش آموزان دارای ناتوانی یادگیری در مقایسه با دانش آموزان عادی همتای خود، در مهارت های اجتماعی ضعف دارند. این کودکان به علت داشتن مشکلات میان فردی با همسالان، اغلب از سوی همکلاسی-های خود پذیرفته نشده، از سوی آنها طرد شده یا نادیده گرفته می شوند. پذیرفته نشدن از سوی همسالان، بدبینی کودک به درس و مدرسه، گوشه گیری، تنهایی و افت تحصیلی او را در پی دارد. هوش از عوامل مهم در انتخاب بهترین راه حل در موقعیت های حل مساله میان فردی است، اما با وجود بهره هوشی طبیعی بدلیل عزت نفس پایین ممکن است کودک نتواند عملکرد مناسبی داشته باشد.
فهرست مطالب
مقدمه: 3
تعاریف: 4
الف) تعریف اختلال روانی: 4
ب) تعریف اختلال یادگیری: 5
انواع اختلالات روانی: 6
انواع اختلالات یادگیری: 7
1- اختلال خواندن (Dyslexia): 7
2- اختلال در ریاضیات (Dyscalculia): 9
3- اختلال در بیان کتبی یا نوشتن (Dysgraphia): 11
علل موثر در اختلالات یادگیری کودکان: 13
درمان اختلالات یادگیری: 14
نتیجه گیری: 15
فهرست منابع: 16
هنوز نظری ثبت نشده است.