این مقاله به بررسی عوامل موثر بر لکنت زبان در کودکان می پردازد و علائم، مراحل و روش های درمانی مختلف این اختلال گفتاری را شرح می دهد.
چکیده:
یکی از مسائل و مشکلات خاص دوران کودکی اختلالات و ناروانی های گفتاری است که از جمله شایع ترین آنها می توان از لکنت زبان نام برد. بر طبق چهارمین راهنمای تشخیصی و آماری بیماری های روانی، لکنت زبان نوعی آشفتگی و اختلال روانی در گفتار است که به صورت تکرار صداها، کشش صداها، قطع روانی کلام، تکرار کلمات، مکث بین واژه ها، ناموزنی تکلم و جایگزین کردن واژه ها به منظور جلوگیری از کشش صداها در بین کودکان و نوجوانان مشاهده می شود.
این اختلال در سنین ۲ تا ۴ سال در کودکان و در سنین ۶ تا ۷ سال در نوجوانان بیشتر دیده می شود. لکنت زبان می تواند به عللی چون: وجود زمینه های ژنتیکی، آسیب های مغزی، اختلال سیستم گویائی، الگوهای نامناسب محیطی عقب ماندگی های ذهنی، اختلالات شنیداری، بحران های روحی روانی و غیره به وجود آید. والدین، مربیان و نزدیکان کودک به محض ملاحظه ی علائم لکنت زبان، بهتر است با اتخاذ روش های مناسبی درصدد بهبود او برآیند و اجازه ندهند لکنت در او سال ها طول بکشد؛ زیرا گفتن این جمله که خودش خوب خواهد شد مشکلی از کودک حل نمی کند.
فهرست مطالب:
مقدمه
علائم و ویژگی های کودکان دارای لکنت زبان
مراحل مختلف لکنت زبان
الف) پیش دبستانی
ب) دبستانی
پ) پیش نوجوانی
ت) نوجوانی
عوامل موثر در بروز لکنت زبان کودکان
۱) عوامل ژنتیکی و عصب شناسی
۲) عوامل بیولوژیک
۳) عوامل روان شناختی
۴) عوامل محیطی
آیا باید کودک مبتلا به لکنت را مثل سایر کودکان خود تربیت کنیم؟
کدامیک از مداخلات والدین می توانند باعث تشدید لکنت زبان گردند؟
روش های درمانی لکنت زبان
الف) خود درمانی
ب) روش جریان هوا
پ) دارو درمانی
ت) دستگاه شنیداری ادینبورگ
ث) روش های رفتار درمانگران
ج) روش گروه درمانی کودکان
چ) استفاده از مترونوم
نتیجه گیری
منابع
هنوز نظری ثبت نشده است.