طرح توجیهی انجام عملیات حمل و نقل دریایی، با تمرکز بر تحلیل بازار جهانی تجارت دریایی، بررسی ظرفیت ناوگان و روند تقاضا برای کشتی های مدرن، امکان سنجی احداث و توسعه کسب وکار حمل دریایی را از منظر اقتصادی، فنی و بین المللی تحلیل می کند.
مقدمه
حجم تجارت جهانی که از طریق دریا صورت می گیرد، روزبه روز در حال افزایش است؛ به نحوی که در حال حاضر، این حجم از مرز ۶ میلیارد و پانصد هزار تن فراتر رفته است.
براساس بررسی های انجام شده در صنایع مختلف، آنچه که بیش از هر چیز دیگری به چشم می خورد و تحلیل ها را معطوف خود می نماید، رونق ها و رکودهای موجود در روند پیش روی صنایع می باشد. اما به جرات می توان بیان داشت که در صنعت حمل و نقل دریایی، این روند به صورت قابل توجهی در اکثریت قریب به اتفاق مواقع صعودی بوده است. لذا می توان نتیجه گیری نمود که این صنعت، یعنی حمل و نقل از طریق دریا، برآیند صعودی و رو به بالایی را دارد؛ چه سایر صنایع افت داشته باشند، چه صعود.
از سوی دیگر، با افزایش روند تجارت جهانی و افزایش عمر ناوگان کشتیرانی (در واقع، از رده خارج شدن کشتی ها)، روند درخواست کشتی در سطح بین المللی نیز افزایش یافته است تا این ناوگان جدید، علاوه بر آنکه جوابگوی حجم تجارت دریایی باشد، جایگزین شناورهایی که به دلایل مختلف امکان دریانوردی آن ها وجود ندارد نیز بشوند.
شناورها علاوه بر آنکه از نظر فنی ممکن است قابلیت دریانوردی را نداشته باشند، از نظر مطابقت با استانداردهای بین المللی نیز مشمول کنوانسیون ها و پروتکل های متعددی هستند که هر یک، الزامات مشخصی را بر کشتی تحمیل می نمایند تا حمل و نقل ایمن و بدون ضرری را تضمین نمایند.
علی ای حال، این مجموعه در نظر دارد با عنایت به نیازهای کشور و منطقه در زمینه حمل و نقل دریایی، پشتیبانی سکوهای نفتی و… به جایگاه ویژه ای دستیابی داشته باشد.
چکیده پیشرفت های عمده
توسعه اقتصاد جهانی و تجارت وابسته به دریا:
تولید جهانی در سال ۲۰۰۵ با رشد حدود دو درصدی خود از رشد سال گذشته پیشی گرفت و این در حالی بود که کشورهای در حال توسعه، رشد نسبتاً خوبی را تجربه کرده اند.
میزان صادرات کالای تجارت جهانی با رشد معقول خود، نویددهنده وضعیتی بهتر در آینده می باشد و این در حالی بود که رشد صادرات در کشورهای خاور دور در حد قابل تقدیری بود؛ ضمن آنکه در کشورهای با اقتصاد انتقالی، چهارمین سال پیاپی رشد ثبت صادرات با رسیدن به حدود ۸ درصد افزایش گزارش شده است. ضمن آنکه در کشورهای منطقه نیز علاوه بر سایر نقاط جهانی، شاهد روند رو به رشد واردات نیز بوده ایم. صادرات کالای تجاری جهان در سال های ۲۰۰۶ و ۲۰۰۷ نیز به افزایش خود ادامه می دهد که علت آن، توسعه های مورد انتظار در سطح جهانی می باشد.
تجارت جهانی وابسته به دریا (کالای بارگیری شده) با رسیدن به رقم بیش از ۶ میلیارد تن در سال ۲۰۰۵، وضعیت مطلوبی را به ثبت رساند که حسب بررسی های به عمل آمده، سال ۲۰۰۶ روندی فراتر را به ارمغان خواهد آورد.
توسعه ناوگان جهانی:
ناوگان تجارت جهانی در انتهای سال ۲۰۰۵ با افزایش قابل قبول، به حدود ۹۰۰ میلیون dwt رسید. تحویل کشتی های جدید با رشد چشمگیر و رسیدن به رقم در حدود ۴۰ میلیون dwt افزایش یافت و بدین ترتیب، سود خالص به میزان ۱۵ میلیون dwt پس از کسر تناژ کشتی های از رده خارج شده برجای گذاشت.
ناوگان نفت کش و قله برهای خشک با هم، حدود ۷۰ درصد از کل ناوگان جهان را تشکیل می دهند. ناوگان نفت کش ها با افزایش چشمگیر که نشان دهنده سود بالا و… نوع حمل و نقل می باشد، بر ناوگان قله برهای خشک پیشی گرفت. از سوی دیگر، ناوگان کانتینری با حدود ۷ درصد افزایش به رقم تقریبی ۹۰ میلیون dwt افزایش یافت که این نیز خود، نویددهنده آینده ای روشن جهت حمل و نقل کانتینری جهان می باشد.
در پایان سال ۲۰۰۵، میانگین سن ناوگان جهانی با کاهش مطلوب به میزان تقریبی ۱۲ سال رسید؛ ضمن آنکه در این بین، عمر بالای شناورهای کوچک می تواند نویددهنده آینده ای قابل قبول در جهت سرمایه گذاری منطقه ای و تخصصی حسب انجام بررسی های کارشناسی باشد.
بهره وری ناوگان جهان و عرضه و تقاضا:
عمده ترین شاخص های بهره وری عملیاتی برای ناوگان جهانی، تناژ حمل شده در هر dwt و هزار تن مایل در هر dwt می باشد که حسب بررسی های به عمل آمده، نشان دهنده وضعیت مطلوب در سال ۲۰۰۵ می باشد.
تناژ مازاد کل جهان نیز به کاهش خود ادامه داده و وضعیت آن در پایان سال ۲۰۰۵، نویدبخش رشد بیش از پیش این صنعت می باشد.
بازارهای حمل:
علی رغم اینکه سال ۲۰۰۵ چالش های خاص خود را در کارنامه داشت، ولی بررسی های به عمل آمده نشان دهنده رشد قابل قبول صنعت حمل و نقل دریایی می باشد؛ به طوری که کمترین رشد مربوط به حمل و نقل نفت خام و بیشترین رشد در رابطه با حمل و نقل کانتینری به ثبت رسیده است. این مهم، خود سبب گشت تا کرایه حمل کانتینر نیز افزایش یابد؛ که این افزایش بیشترین میزان خود را در مسیرهای اصلی حمل و نقل کانتینر، یعنی اقیانوسیه، آتلانتیک، آسیا و اروپا تجربه نموده است.
هنوز نظری ثبت نشده است.