این مقاله به بررسی شب ادراری در کودکان، انواع مختلف آن، علل بروز و روش های درمان دارویی و غیر دارویی می پردازد. همچنین اهمیت برخورد مناسب والدین در روند درمان تشریح شده است.
چکیده:
یکى از اختلالات رایج دوران کودکى شب ادرارى یا ناتوانى در کنترل ادرار می باشد. اغلب پزشکان اصطلاح شب ادراری را برای کودکان زیر ۵ سال در نظر می گیرند این در حالی است که عده ای دیگر معتقدند ناتوانی در کنترل ادرار در سنین بالای ۵ سال را می توان شب ادرای به حساب آورد.
در هر صورت شب ادراری به دو گروه اولیه و ثانویه قابل تقسیم می باشد. نوع اولیه آن شامل کودکانی می شود که هنوز کنترل ادرار را نیاموخته اند و نوع ثانویه آن شامل کودکانی است که بعد از مدت طولانی که شب ادراری نداشته اند، مجدداً دچار ناتوانی در کنترل ادرار شده اند.
عواملی مانند: آموزش ناکافی و نامناسب والدین به کودک، حجم کم مثانه، تاخیر در رشد اندام ها و نرسیدن پیام به مغز، اختلال در خواب مثل خرخر، عامل وراثت، کاهش هورمون ضد ادرار، دیابت، علل روانی و عاطفی، رژیم غذایی نامناسب، خیس کردن کودک در حین بیداری، داشتن یبوست های مزمن و … می توانند باعث شب ادراری شوند.
بنابراین بعد از این که عامل موثر در شب ادراری کودکتان مشخص شد باید به درمان آن پرداخت. درمان شب ادراری شامل دو گروه درمان های دارویی و غیردارویی می باشد که با توجه به عامل ایجاد کننده این اختلال باید در جهت درمان آن قدم برداشت.
وجود دیدگاه مثبت و انگیزه داشتن برای بهبودی، از اجزاء مهم و ضروری درمان هستند. بنابراین، والدین باید برخوردی منطقی با آن داشته و از تنبیه و سرزنش کودک خود جداً خوداری کنند. زیرا تنبیه نه تنها تاثیری در درمان ندارد بلکه کودک را بیشتر در معرض فشار روحی و استرس قرار می دهد.
فهرست مطالب:
مقدمه
انواع شب ادراری
عوامل موثر در بروز شب ادراری
۱- آموزش ناکافی یا نامناسب والدین به کودک
۲- ظرفیت کم مثانه
۳- تاخیر در رشد اندام ها و سیستم اعصاب مرکزی
۴- اختلال در خواب
۵- عامل وراثت
۶- کاهش هورمون ضد ادرار
۷- عفونت های سیستم ادرار
۸- دیابت
۹- علل روانی و عاطفی
۱۰- رژیم غذایــــی نامناسب
۱۱- دیگر موارد
راه های درمان شب ادراری
الف) درمان های غیر دارویی (رفتار درمانی)
۱- برخورد منطقی با موضوع و پرهیز از تنبیه کودک
۲- رعایت رژیم غذایی خاص
۳ – افزایش حجم و تقویت مثانه
۴- استفاده از وسایل و زنگ های حساس به رطوبت (یا زنگ اخبار)
۵- دیگر موارد
ب) درمان های دارویی
الف) دسموپرسین استات (DDAVI)
ب) داروهای آنتی کلینرژیک مانند اکسی بوتینین
ج) داروی ایمی پرامین
نتیجه گیری
فهرست منابع
هنوز نظری ثبت نشده است.